Во 2024
година, во Србија се пријавени како исчезнати 1.289 возрасни лица и 1.775 деца,
а бројот на исчезнати лица се зголемува во последните години, изјави Владимир
Пауновиќ од Центарот за исчезнати и злоупотребени деца.
По повод
Меѓународниот ден на исчезнати лица, кој се слави денес, тој рече дека за
поефикасно и побрзо барање на исчезнати лица, потребно е да се воведе
официјален јавен регистар на исчезнати лица.
– Ова не се
мали бројки за земја со неколку милиони жители, а кога ќе ги споредиме
статистиките од претходните години, гледаме дека бројот на исчезнати лица за
жал се зголемува – изјави Пауновиќ за Танјуг.
Тој додаде
дека официјалните податоци се однесуваат на исчезнувања пријавени во
Министерството за внатрешни работи, кое има свој регистар на исчезнати лица, но
тој не е јавен.
Пауновиќ
смета дека во општеството не се зборува доволно за исчезнатите и дека ништо не
се знае за големиот број на исчезнати лица во претходните години.
– Не знаеме
што се случило со тие луѓе, затоа е важно граѓаните да се вклучат во потрагата
што е можно повеќе, а најдобриот начин да се направи тоа е да се воспостави
јавен регистар на исчезнати лица. Најголемиот број европски земји имаат јавен
регистар на исчезнати лица и важно е и Србија да има еден и податоците да им
бидат достапни на секој граѓанин на Србија, како и на другите земји, со цел да
се помогне во потрагата по исчезнатите – рече Пауновиќ.
Според него,
Центарот за исчезнати и злоупотребени деца има регистар на исчезнати лица од
2017 година, но тоа не е официјален регистар на државата, а тие објавиле
стотици податоци за исчезнатите лица, благодарение на што се пронајдени голем
број исчезнати лица.
Зборувајќи
за податоците што треба да се најдат во регистарот и што можат да помогнат во
потрагата по исчезнатите лица, Пауновиќ изјави дека најважни се личните
податоци – опис на исчезнатото лице, бојата на неговите очи и коса, што носел
во времето на исчезнувањето, дали бил возрасен или дете.
Тој истакна
дека во евиденцијата на исчезнати возрасни лица е забележано дека голем процент
од оние кои страдаат од Алцхајмерова болест, деменција и одредени психолошки
болести исчезнуваат, како и дека постои висока корелација со самоубиства.
– Поради
оваа причина, многу е важно веста за исчезнувањето на тие лица да се шири и да
стигне до луѓето од нивната непосредна околина што е можно побрзо. Кога луѓето
се запознаени и ако забележат лице кое изгледа како да е болно и има некаков
проблем, важно е да не поминат покрај тоа лице и да му се приближат. Ако имаме
систем со податоци за исчезнатите, можеме да реагираме многу побрзо и да им
помогнеме на тие луѓе и нивните семејства – рече Пауновиќ.
Тој додаде
дека, покрај ширењето на вестите за исчезнатите преку својот регистар, Центарот
за исчезнати и злоупотребени деца им обезбедува и поддршка на семејствата на
исчезнатите, кои, вели тој, честопати се чувствуваат заборавени и напуштени од
општеството.
– Како што
минува времето од исчезнувањето на лицето, семејството полека се заборава од
околината и некако околината ги отфрла. Ние сме нивна поддршка, ние сме во
комуникација со нив и ја одржуваме врската, што многу им значи и им е потребна –
истакна Пауновиќ.
Тој изјави
дека семејствата на исчезнатите се соочуваат со големи проблеми, особено
семејствата на исчезнатите деца, и дека многу бракови завршуваат со развод по
исчезнувањето на детето.
–
Едноставно, на луѓето им е тешко да продолжат да функционираат заедно во тие
ситуации. Исто така, членовите на семејствата на исчезнатите честопати се
разболуваат и им е потребна голема поддршка од општеството за да можат да
продолжат – рече Пауновиќ.
Меѓународниот
ден на исчезнатите лица е воспоставен на 30 август 1981 година со цел да се
привлече вниманието кон судбината на многу исчезнати лица и страдањето на
нивните семејства.
Извор: vecer.mk
