Спелеологот Екатерина Катја Павлова и нејзиниот водич Адријан Димас работеле на проширување на нивната мапа на сложениот подземен систем, несвесни за изненадувањето што ги чека, објавува Popular Mechanics.
Најдоа неистражен премин
Во еден момент, истражувачите решија да се упатат низ потопен дел од пештерата во планинскиот венец Сиера де Гереро. Тогаш наидоа на неистражен премин што ги доведе до зачудувачко откритие.
Павлова и Димас пронајдоа простор што никогаш порано не бил документиран. Потоа, на врвовите на сталагмитите, видоа две гравирани нараквици од школки, кои, според експертите од Националниот институт за антропологија и историја на Мексико (INAH), веројатно биле дел од ритуално принесување.
Археолозите набрзо пристигнале во пештерата, започнале со ископувања и пронашле вкупно 14 артефакти – три нараквици од школки, фрагмент од четврта, голема школка од полжав, делови од осум камени дискови (од кои два се зачувани недопрени) и парче изгорено дрво.
Дисковите се направени од црн камен, додека нараквиците се украсени со гравури на антропоморфни фигури и симболи.
Обреди на плодноста
Археолозите веруваат дека овие претстави може да претставуваат божества и биле користени во ритуали поврзани со плодноста и создавањето на светот, во согласност со претхиспанската космогонија.
Според INAH, предметите датираат од периодот 950–1521 година, кога областа била населена од сега изумрената етничка група Тлакотепехуа. Многу малку се знае за овој народ, освен нивното споменување во записите од 16 век.
„Ова откритие е од големо значење, бидејќи ни овозможува да ги протолкуваме симболичните концепти, културните аспекти, начинот на кој биле направени предметите, па дури и трагите од трговијата меѓу домородните општества“, рече археологот Мигел Перез.
Друг важен детаљ е дека сталагмитите биле вештачки трансформирани во сферични форми, веројатно за да одговараат на ритуална функција.
Првите бетонски траги?
Археологот Рејес Алварез додава дека просторот во кој се пронајдени предметите им помага на експертите да разберат како древните народи ги перцепирале пештерите – како свети места, портали кон подземјето, врска помеѓу Земјата и божественото.
Поради студената клима и големата надморска височина (над 2.400 метри надморска височина), се верува дека древните жители на овој регион биле принудени да мигрираат во пониските региони со текот на времето.
Артефактите пронајдени во пештерата Тлајокок може да бидат првите бетонски траги што можат да ја раскажат приказната за народот Тлакотепехуа – нивниот свет, верувања и духовна врска со природата.
Извор: vecer.mk
