Досега, многу малку се знаеше за деновите на Цеца Ражнатовиќ поминати во затвор по приведувањето од страна на властите по атентатот врз српскиот премиер Зоран Ѓинќиќ и одмазничката акција врз српското подземје на кое припаѓаѓе и нејзиниот сопруг Аркан.
Малку познато е дека по апсењето во 2003 година, Цеца била испрашувана во притвор од таткото на Јелена, Драган Карлеуша, капетан во Министерството за внатрешни работи, а целата акција ја оргханизирал политичарот Чеда Јовановиќ (на насловната фотографија), близок соработник на екс премиерот Зоран Ѓинѓиќ но, и пријател со “земунскиот клан“ кој се сметал за спротставен наследник на нејзиниот сопруг Аркан по неговата смрт во 2.000-та година. Тие, од земунксиот клан, беа наследници на лидрството во српското подземје. Пејачката речиси никогаш, освен во едно интервју за Телеграф, не проговори јавно за ова искуство.
Иако од тогаш поминаа повеќе од две децении, темата за затворањето на Цеци сè уште предизвикува огромно внимание во јавноста. Ќерката на Драган Карлеуша – српскиот полициски функционер, Јелена Карлеуша, дваесет години води јавна војна по медиумите и социјалните мрежи против Цеца, два пати досега се соочи со Цеца на суд за клевети и навреди, и два пати Карлеуша ги загуби судските процеси.
Една од најпознатите пејачки на Балканот, Светлана Цеца Ражнатовиќ, беше зад решетките на Централниот затвор во 2003 година заради даночно затајување при продажба на фудбалери од клубот Обилиќ кој го поседувал о водел нејзиниот сопруг Жељко Ражнатовиќ Аркан, а нејзините обожаватели сè уште се сеќаваат за тој период.
Досега, многу малку се знаеше за сè, а пејачката речиси никогаш не проговори јавно за ова искуство. Сепак, поранешната чуварка на Цивилниот затвор во Белград неодамна се отвори и сподели шокантни детали за тоа како навистина изгледаше Цеца како затвореник.
Позната по својот став и харизма, Цеца, како што сведочеа луѓето што беа со неа во тоа време, се најде во сосема поинаква и многу тешка позиција. Без гламур, рефлектори и сцена, зад затворските ѕидови, пејачката секојдневно поминуваше низ ментални и физички предизвици, со огромна емоционална цена која, како што велат, ја платила најмногу поради отсуството од своите деца.
Светлана Цеца Ражнатовиќ помина четири месеци во Централниот затвор во 2003 година, но дури релативно неодамна се појавија детали за тоа што се случило таму.
Пејачката беше приведена заедно со нејзината сестра Лидија за време на акцијата „Сабља“, под обвинение за нелегална продажба на десет фудбалери на ФК Обилиќ и нелегално поседување на 11 пиштоли.
Како што тврди таа, Цеца не добила никаков посебен третман во споредба со другите затвореници, но тешко го издржала престојот зад решетки.
„Цеца немаше никаква заштита тука, се однесувавме кон неа како кон секој друг затвореник. Не ѝ беше лесно, често плачеше, а еден ден од лутина си ја искуба косата.
Некое време беше сама во ќелијата, а потоа ја преместија во соба со неколку други жени, иако молеше и се жалеше да ја остават сама.
Тешко ѝ беше што не можеше да запали цигара кога сакаше, па постојано нè викаше нас чуварите да запалиме една за нејзината цигара, но тоа не беше можно, имаше одреден редослед. Знаевме како да ја замолиме да ни отпее нешто, а таа секогаш бараше цигара за возврат“, изјави чуварот за медиумите и изјави дека пејачката морала да помине низ истата законска постапка како и сите други што биле приведени.
Цеца во едно интервју од 2020-година за српски Телеграф вели дека деновите во затвор се несреќа што успеала да ја надмине затоа што е силна жена, но дека лузните останале.
Светлана Ражнатовиќ откри пред извесно време за тоа како ги поминала деновите во затвор во 2003 година, кога беше уапсена во акцијата „Сабја“ за држење големо количество оружје без дозвола и проневера на пари во ФК Обилиќ. Како што вели, не би го посакала тоа искуство на нејзиниот најголем непријател, а 2003 година остана во нејзиното најлошо сеќавање.
– По притворот во 2003 година, доживеав огромна сатанизација на мојата личност. Доживеав неправда. Не би сакала никој во мојот живот да го преживее тоа, дури ни мојот најголем непријател. Сакам моите непријатели да ја надминат својата омраза кон мене и да се пронајдат себеси и својот мир. Откако ги носев на нозе „затворските лисици“ , преживеав и огромна непријатност и навреда. И никој не ја знае вистината освен семејството и вистинските пријатели, што се случуваше таму. Можеби ќе напишам книга, – рече Цеца за Српски телеграф и откри колку тоа искуство ја сменило.
– Како што вели мојата песна: „Жив човек се навикнува на сè (Жив се човек на све навикне)… И навикнете се, тоа се околностите. Човек не знае колку е силен се додека не му се случат некои работи во животот.
Човек не е ни свесен колку долго може да издржи додека не го снајде некоја несреќа. Човекот може да биде посилен од најсилните животни. Се сметам за силна жена иако, сега ќе се пошегувам малку, грбот ми е полн со ножеви. Од оние што гледаат во твојот грб.
Повторно, живот е, продолжувам со тие ножеви и дишам со полни бели дробови. Дај Боже, но еве, и јас го надминав тоа. Не верувам во она: „Сè што не те убива – те зајакнува“. Можеше да ме заобиколи, ништо не ме зајакнуваше. Ова се лузни што ќе ги носам засекогаш и кои никогаш нема да зараснат. Тие се видливи, но да продолжиме понатаму – искрена е Цеца.
Извор: vecer.mk
