Ќе биде запаметен не само како врвен готвач, туку и како личност со исклучителен карактер, веселост и гостопримство, објави Индекс. Но, она што го направи единствен во хрватската кулинарска историја беше фактот што беше последниот личен готвач на Јосип Броз Тито, објавува bjelovar.live.
Готвеше сè за Тито – од појадок до вечера
Како исклучително млад професионалец, Молнар, веќе во своите дваесетти години, доби исклучителна чест – да стане личен готвач на Тито. Од 1973 до 1980 година, готвеше за претседателот на поранешна Југославија, неговата сопруга Јованка и нивните гости. Беше дел од елитниот готвачки тим, во кој беа вклучени, заедно со него, Словенката Лилијан Габриел и Марија Петровиќ.
„За Стари, како што го викавме, готвев сè – од појадок до вечера. Бев двојно помлад од моите колеги, но учев од најдобрите. Тој Словенец, Габриел, беше гениј – работеше на бродот „Кралица Елизабета“ пред Втората светска војна. Му сум благодарен за сè што ме научи“, се присети Молнар во едно од своите интервјуа.
Ја започнал својата готвачка кариера во Загреб, каде што посетувал угостителско училиште на улицата Франкопанска. Веќе за време на школувањето, добил можност да работи на Бриони, во хотелите „Нептун“ и „Кармен“, што било почеток на неговиот пат кон врвот на државата.
Животот со претседателот – кујна на тркала
Молнар патувал речиси насекаде со Тито – готвел во Синиот воз, на бродот „Галеб“, во Белата вила на Бриони, во претседателскиот авион и на Пантовчак. Готвачкиот тим секогаш бил со претседателот, подготвен да послужи секој оброк – без оглед на локацијата.
Една од анегдотите што Молнар со задоволство ги раскажува се однесува на ситуацијата кога, поради дефект во рерната, ручекот се одложил. „Тито чекал до 13 часот, а потоа едноставно станал и си заминал без да каже ниту еден збор. Бевме преплашени, но тој никогаш не создавал драма – тој бил господин“, се присетил Молнар.
Знаел како самиот да влезе во кујната, да праша дали може сам да си ги испржи јајцата, да разговара со готвачите, да се шегува и да се интересира за храната. Таквиот непосреден однос оставил силен впечаток кај младиот готвач од Бјеловар.
Враќање во Бјеловар
По годините поминати на врвот на државата во тоа време, Молнар се вратил во родниот Бјеловар, каде што долги години го водел ресторанот Стара ура – подоцна познат како Ресторан Ура. Местото станало симбол на квалитетна локална кујна и гостопримство, но и општествено важен простор. Ресторанот учествувал и во европскиот проект „Храна за тебе“, кој комбинирал кулинарство и социјално претприемништво.
Во неговиот ресторан доаѓаа сите што знаеја да препознаат автентична атмосфера и искрена кујна. Тој беше познат по својата насмевка, чесност и топол карактер. Гостите го нарекуваа „Господин човек“ – прекар што не беше случаен, туку искрен одраз на неговата личност.
Извор: vecer.mk
