Отворена во 1981 година со цел да се едуцираат идни партиски кадри, оваа масивна зграда беше симбол на моќта и идеолошката ориентација на тогашна СФРЈ. Млади комунисти од целата земја минуваа низ неа, додека предавања им држеа имиња како Милорад Пуповац и Борут Пахор, објави Дневно.
Денес, повеќе од четириесет години подоцна, овој огромен комплекс од 26.285 квадратни метри повеќе не го носи товарот на идеологијата. Напуштено и дотраено, училиштето стана ништо повеќе од бледо сеќавање на системот што исчезна со распадот на Југославија во раните 1990-ти. Коридорите што некогаш одекнуваа со чекорите на учениците и звуците од предавањата сега се исполнети само со тишина и прашина.
Монументалната зграда, која некогаш го симболизираше образованието, идеологијата и моќта на една држава, денес стои како сенишен потсетник на минатите времиња.
Поглавје од историјата заробено во тишина
Неодамна на Инстаграм страницата balkan.stories беше објавена видео репортажа која ги води гледачите низ напуштениот комплекс и покажува како изгледа ова некогаш познато училиште.
– Влегуваме низ големиот главен ходник, некогаш полн со живот и разговори. Денес е исполнет со прашина и ехо од нашите сопствени чекори. Од десно е стар бар, неколку барски столчиња сè уште стојат исправено, како гостите да си заминале само накратко – опишува видеото.
Следно е салата за состаноци, просторија која се чини дека е замрзната во времето. Редови тапацирани столчиња и рефлектори кои сè уште висат над сцената сведочат за деновите кога тука се одржувале политички предавања и дебати. На подот лежат расфрлани и мувлосани книги од поранешната училишна библиотека.
Политичката школа не беше само место за учење, туку и дом за учениците. Во собите што некогаш служеле како студентски домови, сè уште можат да се најдат траги од поранешните жители – скршено огледало, полуотворена врата од гардеробер, рамка од кревет потпрена на ѕидот. Еден од највпечатливите делови од комплексот е спортската сала. Иако напуштена и оштетена, речиси можете да го почувствувате духот на младоста, брборењето и смеата на учениците кои некогаш тренирале под нејзиниот покрив.
– Во подрумот има и мал бункер, изграден за учениците, кој е изненадувачки добро зачуван, се чини како времето дури и да не го допрело. Истражувањето на овој простор е нереално. Тоа е цел свет оставен зад себе, поглавје од историјата заробено во тишина, но сепак присутно – се заклучува во видеото.
Извор: vecer.mk
