Гојазноста често има подлабоки причини од начинот на
исхрана или самата физичка неактивност. Психолошките фактори, како што се
траума, чувство на несигурност, семејни обрасци и механизми за емоционална
заштита, играат клучна улога, вели на својот Инстаграм профил прим. д-р Марија
Ѓуровиќ, психијатар, субспецијалист по психотерапија.
– Гојазноста може да има различни причини и многу е важно
лицето кое е гојазно да го разбере ова. Можам да набројам некои од најчестите.
На пример, таа може да претставува заштита од повреда, без разлика дали е
физичка или емоционална. Често среќаваме луѓе кои преживеале некоја траума и
дебелината се појавува кај нив како последица на тоа искуство. Таа може да биде
и еден вид оправдување за неуспех во животот, без разлика дали во емоционална
или професионална смисла. Понекогаш се појавува и како „родителска казна“ или
како оправдување за одредени семејни односи – вели д-р Ѓуровиќ.
Многу често, малите деца, кога се чувствуваат несигурно
или инфериорно, почнуваат да се прејадуваат. Тие мислат дека ако станат
поголеми, ќе бидат позаштитени (и така се чувствуваат), а потоа оваа дебелина
често продолжува и подоцна во животот, додава таа.
– Се сеќавам на една пациентка како вели: „Кога сум
дебела, сум невидлива“. Секако, таа не беше невидлива, напротив, но тоа беше
нејзиното искуство. Во нејзиниот случај, дебелината беше штит, начин да се
избегне да биде забележана од спротивниот пол, да се избегне да биде привлечна.
Тоа е форма на заштита – сугерира докторката.
Фантазии и отпор
Понекогаш постојат и фантазии поврзани со дебелината,
таканаречениот мит за трансформација, верувањето дека губењето на тежината ќе
го направи животот сосема поинаков.
– На пример, едно лице може да мисли дека ако ослабе,
драстично ќе промени нешто, можеби ќе го напушти сопругот или дечкото. Во такви
случаи, се случува лицето да изјави дека сака да се лекува, но кога ќе ги
погледнете неговите постапки, ќе видите дека всушност одбива да го направи тој
чекор – нагласува д-р Ѓуровиќ.
Факторот под
површината
Дебелината не е само прашање на храна и волја, таа
секогаш има своја заднина.
– Секако, не ги игнорирам другите фактори, но
психолошките аспекти се многу присутни и многу е важно да се разбере нивната
важност, бидејќи тоа многу помага во лекувањето. Многу причини за прејадување и
одржување на вишок тежина се во несвесното, во внатрешните конфликти, дефицити
и шеми за кои не сме ни свесни. Затоа излегувањето од маѓепсаниот круг на
прејадување не е лесно и честопати оди подалеку од диетите и самодисциплината.
Вистински напредок се случува само кога ќе побарате стручна помош од
психијатар, бидејќи тогаш работите не само на симптомот, туку и на длабоката
причина за проблемот – вели прим. д-р Марија Ѓуровиќ.
Извор: vecer.mk
