Една од правните дилеми што адвокатката Ивана Коцевска ја отвори во интервјуто во „Претрес“ кај Ландов се однесува на начинот на кој обвинението го квалификува уредувањето на објектот „Пулс“. Според неа, во случајот не може да се зборува за реконструкција, туку за внатрешно уредување, односно адаптација на просторот.
„Реконструкција не може да се формулира како градежен поим во конкретниот случај, затоа што реконструкција никогаш не постоело таму“, вели Коцевска во интервјуто.
Таа објаснува дека во објектот немало доградба, надградба, ниту промена на конструктивни елементи. Според неа, станувало збор за внатрешно уредување на закупениот простор, за да може да се адаптира за вршење угостителска дејност.
„Значи, немаме доградба, надградба, конструктивните елементи не се померени. Во конкретниот случај неспорно е дека постои внатрешно уредување“, посочува Коцевска.
Токму затоа, според неа, обвинителството во овој дел погрешно го толкува Законот за градење. Коцевска вели дека за реконструкција треба да постои зафат врз конструктивни елементи, а тоа, според нејзиното тврдење, не било случај со „Пулс“.
„Во конкретниот случај, реконструкција, за жал, обвинителството погрешно го толкува Законот за градење. Немаме реконструкција, немаме ниту пренамена“, наведува таа.
Ова прашање може да биде важно и пошироко, особено за делот од предметот што се потпира на службена или институционална одговорност. Ако не станувало збор за реконструкција, туку за адаптација, тогаш обвинението ќе мора прецизно да покаже од каде произлегувала обврската за увид, одобрение или постапување од надлежните служби.
Коцевска прави разлика и меѓу реконструкција и пренамена. Според неа, објектот и претходно бил деловен, а ноќни клубови, кабареа и дискотеки може да работат во деловни објекти.
„Објектот е деловен, а Законот за угостителска дејност вели дека ноќните клубови, кабареа, дискотеки се вршат во деловни објекти. Тука немаме никаква потреба да се врши ниту реконструкција, ниту пренамена“, вели Коцевска.
Со ова се отвора една од суштинските дилеми во предметот: дали обвинението прави јасна разлика меѓу фактички измени во внатрешниот простор и правна реконструкција во смисла на закон. Таа разлика може да биде клучна затоа што од неа зависи дали постоела конкретна обврска за постапување од страна на надлежни лица.
Во оваа фаза конечниот одговор ќе го даде судот преку изведување и оценка на доказите. Но изјавите на Коцевска ја отвораат дилемата дали дел од обвинението се темели на правилно утврдена правна квалификација или на пошироко толкување што допрва ќе треба да ја издржи проверката во судница.
