За само пет дена, две деца на возраст од 12 и 13 години претрпеа неповратно оштетување на видот поради играње со ласерски уреди добиени како подарок. Во двата случаи, моќниот ласерски зрак предизвика трајно уништување на нервното ткиво на мрежницата, оставајќи ги децата со визуелна функција само на едното око до крајот на животот, објавува порталот zdravlje.
Ласерските уреди биле купени преку интернет и биле обележани со спецификација што не одговара на ниедна валидна меѓународна класификација на ласери.
Уредот од 100 mW што го користело едно од децата ги надминува безбедносните прагови многу пати. Во медицината, таквата моќност се користи само под строг надзор за намерно согорување на заболеното ткиво.
Офталмологот Мирјана Бјелош предупредува дека мрежницата на детето нема способност да се регенерира, а штетата предизвикана во оваа фаза од развојот трајно го ограничува образованието, идната професија и квалитетот на животот на детето.
Вториот случај беше регистриран во четврток, пет дена подоцна. Детето било прегледано за визуелни нарушувања што се развиле по изложеност на интензивен светлосен стимул од ласер што детето го добило и како подарок.
Офталмолошкиот преглед открил промени на мрежницата што укажуваат на фототрауматско оштетување. Станува збор за трајно оштетување на нервното ткиво на мрежницата, без можност за регенерација или враќање на изгубената видна функција.
И во овој случај, детето ќе го живее остатокот од својот живот со едно функционално око.
Последици за цел животот
Заедничко за двата случаи не е само возраста на децата ниту краткиот временски период во кој се случиле.
Она што им е заедничко е што овие повреди се резултат на околности што можеле да се избегнат.
Тие не се појавиле како резултат на природна болест, генетско нарушување или непредвидлив тек на развој, туку како резултат на изложеност на технологија и производи чии ризици се потценети, недоволно регулирани или погрешно претставени.

Губење на видот во детството – длабока промена
Се проценува дека приближно 80 проценти од сите информации од околината се стекнуваат преку видот.
Преку видот, детето учи да чита, пишува, препознава лица, се движи во просторот, развива моторни и когнитивни вештини и воспоставува социјални односи. Губењето на визуелната функција, особено во детството, не значи само медицински дефицит, туку длабока промена во начинот на кој детето го перцепира светот и учествува во него.
Светската здравствена организација со години предупредува за потребата од заштита на видот кај децата и ја нагласува важноста од ограничување на изложеноста на децата на екрани и вештачка светлина.
Препораката за максимум два часа дневно поминато време пред екрани се базира на бројни научни студии кои ја поврзуваат долготрајната изложеност на визуелни стимули со развојот на рефрактивни нарушувања, нарушувања на вниманието, нарушувања на спиењето и преоптоварување на визуелниот систем во развој.
Игралиште со ласерски тагови
Во овој контекст, потребно е да се осврнеме на современите форми на забава како што е таканареченото игралиште со ласерски тагови.
Станува збор за активности кои се рекламираат како безбедни, технолошки напредни и соодветни за деца, каде што често се истакнува дека не е потребна заштитна опрема за учество бидејќи наводно не станува збор за опасни ласери.
Сепак, самиот факт дека технологијата се базира на насочни извори на светлина наречени „ласер“ бара претпазливост, особено во средина каде што децата трчаат, паѓаат, се вртат и може да бидат изложени на директен поглед на изворот на светлина.
Покрај тоа, нормализацијата на играта што вклучува „пукање“ едни кон други, со светлосни ефекти и без јасно разбирање на потенцијалните ризици, го поставува прашањето за соодветноста на таквата содржина во детската возраст.
Губењето на видот на едното око не е незначителна последица.
Монокуларниот вид значи трајно намалена просторна перцепција, тешко проценување на растојанието, ограничувања во секојдневните активности и зголемен ризик во спортот, сообраќајот и работата.
Одредени занимања стануваат трајно недостапни. Секоја идна повреда или болест на преостанатото око носи значително поголеми и потешки последици. Тоа е доживотна состојба што детето ја носи со себе во зрелоста.
Фото: Илустрација, шутер
Извор: vecer.mk


