Но, после години истражување и сопственото искуство во бракот, психологот Марк Траверс вели дека вистинската причина е многу поедноставна – тонот на гласот. Проблем не се валканите садови или неплатената сметка, туку начинот на кој партнерите разговараат меѓусебно за овие работи.
„Зборовите сочинуваат само мал дел од начинот на кој ги толкуваме пораките – невербалните знаци како изразите на лицето, говорот на телото, а особено тонот на гласот се многу поважни. Мала промена во тонот, како воздишка или саркастичен коментар, може да направи едноставното прашање да звучи како обвинување“, објаснува психологот за CNBC. Значи, кога се расправаме со некој што го сакаме, тонот честопати носи поголема емоционална тежина од самите зборови.
„Ако сте вие оној со поостар тон, клучно е да го забележите тоа и да се обидете да го поправите во моментот. Можете да кажете: „Извини, не сакав да звучам толку грубо“ или „Ова излезе поостро отколку што мислев, може да го кажам повторно?“ Овие мали исправки покажуваат дека сте самосвесни и можете да ја запрете расправијата пред да излезе од контрола“, вели Траверс.
Со вежбање, станува полесно отворено да ја признаете грешката и да ја преформулирате реченицата.
„Ако сте од другата страна, природно е да сакате да возвратите со ист тон – но тоа обично води до циклус обвинувања. Наместо тоа, обидете се да ја смирите ситуацијата и охрабрете го вашиот партнер да повтори што кажал: „Сакам да те слушнам, но тонот што го користиш ми го отежнува тоа. Можеш ли да се обидеш повторно?“ Ако двајцата сте заглавени во тој циклус, најдобро е да се ресетирате и да кажете: „Ајде да почнеме одново“, да се пошегувате или едноставно да си подадете рака“, додава психологот. Тој заклучува дека ваквите мали потези не го бришат несогласувањето, туку помагаат разговорот да стане посмирен и поискрен.
Извор: vecer.mk
