Мари (28) и Алекс (38) од германскиот регион Манхајм-Лудвигсхафен во 2025 година одлучија да ја напуштат Германија и да се преселат во Шведска со своето мало дете. Нивната приказна е дел од сè поизразен тренд, според податоците од Федералното биро за статистика. Минатата година, речиси 290.000 германски државјани емигрирале.
Во интервју за германскиот „Шпигел“, двојката ги објасни причините за својата одлука.
„Долго време размислувавме да ја напуштиме земјата. Кога добивме дете, идејата стана уште посериозна“, вели Мари.
Тие истакнуваат дека одлуката била лична, иако надворешните околности значително влијаеле на неа.
„Германија е како голем танкер што се врти многу бавно. Многу работи се менуваат премногу бавно“, вели Алекс.
Како пример, тој го наведува проблемот со градинката. Во Германија, тие не успеаја да добијат место за дете, додека во Шведска, иако живеат на село, добија место по само два месеци.
Отпуштањата почнаа, детето беше мало и рековме – ајде да пробаме
Мари и Алекс живееја во густо населената индустриска зона Манхајм-Лудвигсхафен. Таа работеше во консултантска фирма поврзана со банкарскиот сектор, додека тој беше вработен како логистичар во голема компанија.
Тие го планираа преселувањето во време кога Мари беше на породилно отсуство, а отпуштањата започнаа во филијалата на Алекс.
„Имавме список на работи во нашите глави што требаше да се усогласат. Немавме никакви обврски кон нашите работодавци, детето беше сè уште мало и на крајот рековме – ајде да пробаме“, вели Мари.
Кога ја прашаа што треба да се промени во Германија за младите родители да не размислуваат за заминување, Мари одговара:
„Домувањето мора повторно да стане достапно. Размислувавме за купување или изградба на куќа, но тоа едноставно не беше реално. Како младо семејство во Германија, не сметавме дека имањето деца е предност. Повеќе размислувавме за тоа како ќе успееме и покрај тоа што имаме деца, иако двајцата имавме добри работни места“, објавува Вечерњи лист.
Многу луѓе ги контактираат со истата идеја
Тие велат дека голем број луѓе ги контактираат преку социјалните мрежи кои размислуваат за истото преселување.
„Многу сме активни на социјалните мрежи и постојано добиваме пораки од луѓе кои имаат прашања за емиграцијата. Фактот дека толку многу луѓе размислуваат за заминување е загрижувачки. Тоа покажува дека проблемот навистина постои“, вели Мари.
Сепак, тие нагласуваат дека не се огорчени за својата земја.
„Ја носиме Германија во нашите срца. Ѝ посакуваме се најдобро, но многу работи мора да се променат“, вели Алекс.
Тие особено ја нагласуваат потребата од поголеми инвестиции во образованието и предучилишниот систем.
Најголемиот шок е зимата
Првата средба со животот во Шведска не беше лесна. Мари признава дека плачела веќе вториот ден по нејзиното пристигнување.
„Вториот ден плачев и велев: „Боже, направивме огромна грешка“. Бевме заклучени во куќата, кутиите за преселба беа насекаде околу нас. Во такви моменти почнувате да се сомневате во вашата одлука“, вели таа.
Најголемиот шок за нив беше темнината во текот на зимата.
„Ни кажаа дека доаѓаме во најлошото време од годината. Околу зимската краткоденица, веќе се стемнува во 14:30 часот. Беше екстремно ладно и тоа многу нè ограничи“, вели Алекс.
Сепак, летото целосно ги воодушеви.
„Минатата година го имавме најубавото лето во нашите животи. Кога природата цвета, тука изгледа како бајка“, вели Мари.
Бирократија и јазична бариера
Алекс моментално се обидува да започне сопствен бизнис, но се соочува со бирократија и јазична бариера.
„Даночниот систем функционира различно, постојат различни форми на компании. Иако шведската бирократија е генерално поедноставна, сепак е потребно време да се навикнете“, објаснува тој.
Мари е сè уште на породилно отсуство.
Кога ги прашале дали еден ден би се вратиле во Германија, тие одговараат дека тоа ќе зависи од нивниот деловен успех и финансиската состојба, но признаваат дека веќе ценат некои „германски доблести“, како што е точноста.
„Ако нашето дете ме праша за десет години зошто си заминавме, ќе му кажам дека баравме живот што ни одговара повеќе и дека треба да го стори истото ако еден ден почувствува потреба“, заклучува Мари.
Извор: vecer.mk
