Пресвртните поместувања кои лани се случија во енергетскиот сектор јасно сигнализираa дека државата влегува во фаза на подлабока енергетска трансформација. По промените кои ги донесоа новиот Закон за енергетика и усвојувањето на Планот за изградба на енергетски објекти за 2025 година, разговараме со министерката за енергетика, рударство и минерални суровини Сања Божиновска за тоа што конкретно се менува во системот, како се избираат и приоритизираат проектите, и што значи новиот инвестициски циклус за сигурноста на снабдувањето. Во интервјуто се отвораат и темите за растот на обновливите извори на енергија (ОИЕ), потребата од складирање и модернизација на мрежата, како и трите стратешки приоритети за 2026 што треба да донесат постабилен и поефикасен енергетски систем.
Изминатата година се случија значајни промени во енергетиката од кои стана очигледнa неопходноста за Министерството за енергетика, рударство и минерални суровини. Јавниот впечаток е дека во помалку од две години енергетиката од корен се трансформира во современ, модерен сектор. Како вие ја доживеавте 2025?
Наједноставно во 2025 година се случи пресвртница во енегетскиот сектор. Државата успешно воспостави рамка во која почна да ја гради енергетиката како систем чиј фокус е на инвестиции и институционален пристап што ја става одговорноста во центарот.
Енергетската политика веќе не е список на желби, туку имаме конкретни планови со проекти и конкретни правила за реализација. Најпрво, донесувањето на новиот Закон за енергетика ја постави правната рамка за модерна енергетика, усогласена со европските стандарди, со јасни правила за инвестирање, заштита на потрошувачите и развој на обновливи извори на енергија (ОИЕ). Тој закон не е текст на хартија, туку темел кој влијае на тоа како ќе се гради, како ќе се приклучува, како ќе се тргува и како ќе се обезбеди сигурно. Со тоа се помести тежиштето од декларативни цели кон практична имплементација.
Клучно е што законот отвора простор за поголема интеграција на обновливи извори на енергија (ОИЕ), складирање и современи мрежни решенија, односно ја создава „инфраструктурата“ на правила, без која транзицијата останува нестабилна и непредвидлива.
