Балaж Лочеи, висок Унгарец со широка насмевка, го интервјуиравме во најтоплиот ден во Скопје оваа година помеѓу две проби на сцената на МОБ. Пет години му беа потребни на Скопје да му стане втор дом, а на него — едно летно попладне за да реши дека градот ќе биде неговата следна авантура.
Роден во Будимпешта и дипломиран на Унгарскиот универзитет за танц, Балaж ја добива првата поголема шанса во Србија. Сличноста во јазикот му се чини доволен мост за да ја премине границата, сѐ додека една аудиција во Скопје не отвори понуда што тешко се одбива: солистичко место на нашата национална сцена.
„Јазикот ми беше најголемиот предизвик,“ ни раскажува, присетувајќи се на пролетта 2019-та. „Македонскиот не е лесен, но сепак ми беше полесно затоа што пред да дојдам тука работев во Србија; јазиците си личат.“ Оттогаш, буквите „ш“ и „ж“ веќе му се пријатели, а со секој нов збор уште поцврсто врзува корен за градот. Низ смеење додава дека ја има својата девојка Матеа која е исто така балерина и негова колешка а која му помогнала и со учењето на јазикот но и со учењето на „финесите на македонската култура“.
За животот „меѓу шалтери“ зборува со чудна смиреност: „Административните лавиринти ги има, но луѓето овде се многу срдечни – тоа ти го олеснува денот.“ Потоа искрено се насмејува: „Во Унгарија знаеме понекогаш „да си го кренеме носот“, вие сте посрдечни, и тоа многу ми се допадна.“
Скопје го сумира во три збора – „убаво“, „жешко“ и „забавно“. „Градот е убав, летото е лудо жешко, а ноќите се исклучително забавни,“ вели со жар што не се лади ниту по долгите проби. Најмногу го изненадило утринското мени: „Во Унгарија не јадеме чорба за појадок,“ објаснува, „но тука ја засакав. А бурек? Речиси секое утро сакам бурек!“
Балаш е првенец на нашиот Балет и има одиграно голем број на улоги на сцената на МОБ. Помеѓу професионалните обврски и желбата за истражување на македонската култура го прашавме и за неговата идеална улога, на што одговара без двоумење: „Би сакал да танцувам во „Ромео и Јулија“ и да го поставам ликот на Ромео. Сè уште ја немаме таа претстава, но мечтаам за неа.“
Секој разговор за Македонија го затвора со порака до странците кои одлучиле да живеат и работат во Македонија: „Луѓе, дали ќе ми верувате или не, тоа е ваша работа, но дојдете! Ќе ви се допадне секоја секунда. Дојдете, почувствувајте сами. Ќе ви се допадне секоја секунда. Овде жештината, убавината и забавата одат рака под рака – а можеби, како мене, ќе најдете и некој што ќе ви го отвори срцето на нов јазик.“ Луѓето се исклучително фини, а градот го обожавам.“
На крај го замоливме со еден збор да го сумира своето искуство. Без пауза вели: „Авантура!“ – и како по команда, чекорот му тргнува во сите правци, како да се спрема за уште еден излез на сцена во град што веќе го вбројува меѓу своите.
ИЗВОР: racin.mk
