Христијаните кои го следат јулијанскиот и грегоријанскиот календар денеска го одбележуваат Велики петок пред Велигден, кој се смета за најтажниот ден на христијанството бидејќи на тој ден умре Исус Христос, распнат на крстот во Голгота.
На Велики Петок Црквата ги споменува смртта и погребението на Господ Исус Христос и Неговото слегување во адот. Ова е стожерна точка во Страдалната седмица, тогаш Богочовекот кој невино пострада за спасението на човечкиот род ја стекна благодатта на искупувањето од прародителскиот грев, со што се обезвласти владеењето на смртта и на пеколот (демоните) над природата на човекот.
Црквата толкува дека оттогаш луѓето живеејќи богоугодно, очистувајќи ги своите срца од страстите, повторно можат да стануваат слободни личности и како такви наследници на рајот.
За овој ден Црквата пропишува најстрог пост, денот да помине без јадење и пиење (освен за немоќните и престарените), во знак на таговно сеќавање на настаните од она време.
На Велики Петок тајниот Христов ученик Јосиф од Ариматеја го измоли од Пилат мртвото тело на невино распнатиот Господ Исус, а јудејскиот кнез Никодим којшто и самиот тајно го следеше Христовото Божествено учење, со смеса од смирна и алој му го подготви телото за погребение.
Според преданието, погребот е извршен во петок пред Пасха, во свеж гроб во близината на Голгота (сопственост на Јосиф од Ариматеја). Присутствувале само неколку луѓе.
На овој ден во црквите се одржуваат вонредни богослужби. Велики Петок: ова започнува со утрената, којашто како бдение се служи уште вечерта во четврток, во која се објавува евангелската историја за страдањата и смртта на Господ Исус Христос во дванаесет евангелија.
Во аскетската книжевност, Светите отци особено се задржуваат на карактерот на молитвата на Господ во Гетсиманската градина произнесена на Велики петок, и ја покажуваат како извор, вдахновение и пример на она вонредно животворно сеќавање на смртта со безостатна предаденост на Синот кон волјата на Бога Отецот.
ИЗВОР: racin.mk
