Тој сподели фотографија од своето „неочекувано откритие“ на социјалните мрежи, а интервјуто со тогашниот 43-годишен Трамп го опиша како „навистина лудо четиво“.
Насловна страница од март 1990 година.
На насловната страница на бројот од март 1990 година, тогашниот 43-годишен Трамп, идниот 45-ти и 47-ми претседател на САД, позира во бела кошула, црни панталони и црна вратоврска, додека насмеана бринета му прави друштво.
Заедно со интервјуто со него, списанието вклучува и статии на теми како „Рок и расизам“, „автомобили во 1990 година“ и „светски другари“.
За бракот, флертувањето и работата од соништата
Внатре во списанието, статијата е насловена како „Интервју со Плејбој: Доналд Трамп, искрен разговор со најекстравагантниот милијардер на деценијата за склучување зделки, самопромоција, светски прашања и колку е доволно“.
Кога го прашаа за бракот и моногамијата, Трамп одговори: „Не морам да одговорам на тоа. Никогаш не зборувам за мојата сопруга – што е една од предностите на тоа што не сум политичар. Мојот брак е и треба да биде лична работа.“
Кога Плејбој го праша дали ужива во флертувањето, тој беше поотворен. „Мислам дека секој маж ужива во флертувањето, а ако речеше дека не ужива, ќе лажеше или ќе се обидуваше да добие дополнителни четири гласа“, рече тој. „Мислам дека на сите им се допаѓа да знаат дека се добро прифатени. Особено кога ќе влезете во одредени слоеви каде што е вклучено его и високо ниво на успех, тоа е важно. Луѓето навистина ја сакаат идејата другите луѓе да реагираат добро на нив.“
Во интервјуто, тој ја откри и својата „работа од соништата“: „Секогаш мислев дека најдобрата работа за мене би била водењето на MGM во 30-тите и 40-тите години. Имаше неверојатен гламур и стил што сега го нема. А потоа можевте да ги контролирате ситуациите.“
Вредно откритие и реакции
Купувачот што го пронајде списанието платил само 1,50 долари за него, а подоцна откри дека се продава преку интернет за 100 до 150 долари.
Неговата објава ги поттикна другите да ги споделат своите искуства. „Јас сум еден од оние кул колекционери што пронајдоа човек во локална продавница за половни работи што продаваше практично секое издание на „Плејбој“, а јас ги купив сите броеви со кратки раскази за Стивен Кинг“, напиша еден корисник.
Друг додаде: „Читав некои стари броеви на „Плејбој“ во салонот за тетоважи и искрено бев изненаден од написите. Темите и дискусиите беа шокантно прогресивни. Лудо е колку долго ги водиме истите разговори за исти теми.“
Извор: vecer.mk
