На 4 ноември 2025 година, вторник, со почеток во 11.00 часот, во Алејата на великаните на градските гробишта БУТЕЛ, ќе се одржи комеморација со откривање на спомен-биста на Илија Димовски – Гоче, командант на Првата македонско-егејска ударна бригада на Народно-ослободителната војска на Македонија.
Една благородна иницијатива на Здружението на Сетинци, Попадинци и Крушоради од Лерин во Македонија, Сојузот на здруженијата на Македонците и децата бегалци од Егејскиот дел на Македонија МАКЕДОН, Форумот за човекови права на Македонците од Егејскиот дел на Македонија – Скопје и Светскиот Македонски Конгрес, со донација на Македонците во Австралија и Канада се реализира со реконструкција на гробното место на легендарниот командант Илија Димовски Гоче. Од запустен и од речиси сите заборавен гроб, со финансиска поддршка на Македонци од Австралија и Канада, вечното почивалиште на Илија Димовски Гоче во алејата на великаните на градските гробишта Бутел добива уредено гробно место со спомен-биста за вечен помен и спомен на еден прекален Македонец, борец од Втората светска војна.
Со благослов на Неговото Блаженство г.г. Стефан Архиепископ Охридски и Македонски и на Јустинијана Прва, панихида ќе отслужат свештеници на Македонската Православна Црква – Охридска Архиепископија, а присутните ќе ги поздрават Ташко Јованов и Тодор Петров. За животот и делото на командатот Илија Димовски Гоче ќе зборува д-р Ицо Најдовски Перин од Мелбурн, Австралија.
Повеќе делегации и претставници на институции на власта, општини, здруженија на граѓани и политички партии ќе положат цвеќе на гробот на Илија Димовски Гоче.
На комеморацијата и откривањето на спомен-бистата поканети се сите добронамерници и почитувачи на животот и делото на командантот Илија Димовски Гоче.
Обезбеден е автобус за гробиштата којшто тргнува во 9.30 часот кај Дрводекор до хотелот “Холидеј-Инн” во Скопје.
Илија Димовски Гоче е роден во 1905 година во село Статица, Костурско. Тој е македонски национален деец од Егејскиот дел на Македонија, борец за националните права на Македонците под Грција, учесник во Народно-ослободителната војна на Грција и Македонија.
Во работничкото и македонското национално-ослободително движење се вклучил во предвоениот период. Тој е учесник во ВМРО-Обединета поради што е прогонуван и интерниран. Во 1941 година се отцепил од КПГ и формирал посебна македонска партиска организација со македонска национална платформа.
Од 28 февруари 1943 година е командант на Партизанскиот одред “Вичо“. На 2 август 1944 година станал комесар, а набргу и командант на Леринско-костурскиот македонски батлјон во составот на ЕЛАС.
На 12 октомври 1944 година е поставен за командант на Леринско-Костурската македонска бригада. Поради опасност од расформирање доколку останат на територијата на Егејскиот дел од Македонија, македонските баталјони се повлекле од составот на ЕЛАС и од нив на 18 ноември 1944 година во битолското село Драгош била формирана Првата македонска егејска ударна бригада на Народно ослободителната војска на Македонија. Оваа бригада е првата која продефилирала во ослободена Битола. При формирањето во нејзиниот состав влегле Првиот Костурски, Вториот Лерински, Третиот Воденски и Четвртиот баталјон на тешко оружје. Петтиот баталјон на бригадата бил приклучен подоцна и бил составен од Македонци од Бугарија. Со прилив на нови борци набрзо бил оформен и Шестиот баталјон. Илија Стефов Димовски – Гоче бил поставен за командант на бригадата.
На 3 јануари 1945 година бригадата била прекомандувана во Гостивар и Тетово, каде учествувала во ликвидирањето на балистичките банди. Но, заради заштита на границата со Грција, во почетокот на март 1945 година, Бригадата била стационирана во Битола и Гевгелија. Меѓутоа, заради меѓународни импликации во врска со Грција и тамошната ситуација, со наредба број 236 од 2 април 1945 година на Главниот Штаб на Народно-ослободителната војска на Македонија, бригадата била расформирана, а нејзиниот боречки состав распореден во други единици.
Најголемиот дел од борците на Бригадата, подоцна се вратиле во Егејскиот дел на Македонија, каде биле создадени првите одреди на Народно-ослободителниот фронт, а потоа станале и борци во единиците на Демократската армија на Грција. Во овие единици Македонците повторно покажале огромна пожртвуваност во борбата за слобода.
Во септември 1946 година, Илија Димовски Гоче командувал со македонските партизански единици на Народно-ослободителниот фронт на планината Вичо, а во почетокот на 1947 со баталјон на Демократската армија на Грција.
Бил член на главниот одбор на Народно-ослободителниот фронт на Македонците од егејскиот дел на Македонија. Носител е на партизанска споменица од 1941 година
Починал на 26 јуни 1961 година во Скопје, а погребан е во алејата на великаните на градските гробишта Бутел во Скопје.
