Наместо да се грижат за негативните последици од своето однесување, тие се преокупирани со себе и со сопственото его, создавајќи непредвидлива и токсична средина што може да предизвика кај децата да развијат анксиозност и обрасци на избегнување во однесувањето.
Нарцисоидните родители користат голем број сурови методи, од условна љубов до манипулација со вина, за да ја одржат контролата и моќта, уништувајќи ја кај детето сликата за себе, спречувајќи го неговиот развој.
1. Условна љубов
Наместо безусловна љубов, нарцисоидните родители им нудат на своите деца условна љубов. Ова ја нарушува нивната слика за себе и создава чувство дека љубовта секогаш мора да се заслужи.
„Условната љубов ги учи децата дека се вредни и заслужуваат љубов само ако се однесуваат на начин што им се допаѓа на нивните родители, а не само затоа што се свои. Тие учат дека нивното вистинско јас е погрешно, лошо и не заслужува љубов. Ова влијае на нивната самодоверба, самопочит и способност да формираат и одржуваат социјални односи“, објаснува психотерапевтот Кејти Гилис.
2. „Гаслајтинг“ или излудување
Гаслајтингот, како форма на емоционална манипулација, не само што ги поништува чувствата на детето, туку и ја оштетува нивната перцепција за себе. Децата стануваат несигурни и ја доведуваат во прашање сопствената вредност, што може да продолжи и во зрелоста.
„Една епизода на родителски гаслајтинг веројатно ќе го остави детето со одредена конфузија во врска со одредена ситуација или во врска со неговата способност да им верува на своите родители во одредени околности. Кога родителот постојано психолошки го манипулира детето, многу е веројатно дека детето ќе развие чувство дека не може да си верува себеси“, открива клиничкиот психолог Даниел С. Лобел.
3. Непризнавање на емоции
Непризнавањето на детските емоции е можеби еден од најсуровите методи. Децата почнуваат да се чувствуваат изолирано, може да станат емоционално бесчувствителни и да се борат со проблеми со довербата.
„Нарцисоидните личности може да се борат со емпатијата, неспособни се целосно да ги ценат чувствата на другите. Ова ги прави склони кон несоодветно разбирање и бесчувствителни одговори. Емпатијата е неопходна за децата да доживеат доверба, да развијат сигурна приврзаност и да научат да се грижат за потребите на другите“, вели клиничкиот психолог Мери Ан Литл.
4. Постојан натпревар
Наместо да бидат горди на достигнувањата кај своите деца, нарцисоидните родители нивниот успех го гледаат како закана за сопственото его. Оваа постојана потреба за натпревар ја поткопува самодовербата на детето и го збунува во врска со сопствениот идентитет. Како резултат на тоа, децата се борат со развојот на сопствените цели, стануваат несигурни и ги кријат своите успеси за да избегнат негативни реакции, што ги спречува да го остварат својот целосен потенцијал.
5. Прекршување на границите
Нарцисоидните родители постојано ги кршат границите на своите деца, од млада возраст па сè до зрелоста.
„Ова може да вклучува непобарани совети, поставување несоодветни прашања, претерано откривање информации и претерано барање внимание“, предупредува психијатарот д-р Џулија Самтон.
Клучно е децата, особено како што растат, да научат да поставуваат граници што ја штитат нивната благосостојба ако сакаат да одржат каков било вид врска со таквите родители.
6. Префрлање на вината
Иако родителите се авторитет, нарцисоидните родители ја користат таа улога да добијат целосна контрола. Кога не сакаат да преземат одговорност за своите постапки, тие наоѓаат начини да ја префрлат целата вина врз своето дете. Емоционалната поврзаност не им е важна – единственото нешто што е важно е одржувањето на контролата.
7. Живеење живот преку детето
Нарцисоидните родители кои се обидуваат да го живеат својот живот преку своите деца им нанесуваат голема штета. Тие покажуваат љубов само кога нивните деца им угодуваат, а неуспехот го гледаат не како можност за учење, туку како причина да ја ускратат љубовта.
„Овие родители ги гледаат своите деца како продолжение на себе. Ги принудуваат да постигнат успех во светот, живеејќи преку своето дете и примајќи пофалби и признанија кои доаѓаат од достигнувањата на детето. Ова може да биде штетно, бидејќи на детето не му се дава можност да го развие сопствениот идентитет“, објаснува психотерапевтот Ими Ло.
8. Манипулација со вина
Манипулативните техники што ги користат нарцисоидните родители честопати ги наведуваат децата да се гледаат себеси во негативно светло. Додека родителите го градат својот пиедестал, тие систематски ја уништуваат самодовербата на своите деца.
„Нарцисоидната злоупотреба може да има длабоко и подмолно влијание врз самодовербата на една личност. Постојаниот бран на нарцисоидна манипулација, критика и омаловажување може постепено да го еродира чувството за самодоверба кај жртвата“, објаснува специјалистот по семејна медицина Аманда Лундберг.
9. Третман со молчење
Третманот со молчење не е само форма на емоционална злоупотреба, туку и исклучително суров начин на постапување. Тоа негативно влијае на самодовербата на детето и идните односи. Кога нарцисоидниот родител се повлекува, детето се чувствува несакано и напуштено.
„Децата и возрасните кои добиле ваков третман од своите родители честопати копнеат по љубов, наклонетост, внимание и потврда. Тие може да го бараат ова од другите, што може да доведе до ризични ситуации и токсични врски“, открива советничката Мел Кроу.
10. Постојана критика
Нарцисоидните родители сакаат да имаат контрола. Ако чувствуваат дека ја губат додека нивното дете расте, тие прибегнуваат кон критика за да го „спуштат на земја“ и да го вратат чувството за моќ. За жал, постојаните критики имаат разорни ефекти врз развојот на детето.
„Како што нивните деца стануваат понезависни, нарцисоидните родители често се чувствуваат загрозени. Тие се вклучуваат во манипулација за да го задржат вниманието на своите деца фокусирано на нив. За да го нахранат своето кревко его, тие ја поткопуваат самодовербата на своите деца со критички и потценувачки коментари“, наведува Институтот Њупорт.
11. Изолација од другите
Кога родителите ги изолираат своите деца од други луѓе, тие ја поткопуваат нивната способност да формираат здрави и трајни врски. Таквото дете постојано се чувствува како аутсајдер без вистински систем за поддршка на кој може да се потпре.
„Нарцисоидните родители се вклучуваат во постојани споредби, триангулации и кампањи за оцрнување за да ги отуѓат односите на своите деца со другиот родител, браќата и сестрите, поширокото семејство и социјалниот круг. Кај возрасни деца, нарцисоидниот родител може да се обиде да го отуѓи детето од другите сопствени деца и сопружникот“, вели Џули Л. Хол, авторка на „Нарцисистот во вашиот живот“.
Нарцисоидните родители секогаш ќе го изберат она што ним им е во најдобар интерес, ретко земајќи ги предвид трајните негативни последици што нивното однесување ги има врз нивните деца, нивните односи и сликата што ја создаваат за себе.
Извор: vecer.mk
